Ξενοιασιά στη Φύση !
Ζεφυρία-Ηφαίστειο-Αγία Κυριακή
Η διαδρομή μας ξεκινά από την Ζεφυρία, μεσαιωνική πρωτεύουσα της Μήλου. Διασχίζουμε την πλατιά επίπεδη πεδιάδα και αφήνουμε το δαιδαλώδες δίκτυο των εξοχικών χωματοδρόμων να μας φέρει μπροστά από την είσοδο ενός μικρού φαραγγιού. Περπατώντας μέσα του για 700μ περίπου, φτάνουμε σε μια μεγάλη απλωσιά με διάσπαρτους παλιούς κέδρους στο δεξί μας χέρι και αντιλαμβανόμαστε από την ημικυκλική λοφοπλαγιά στο αριστερό μας, ότι πιθανόν να βρισκόμαστε ήδη μέσα στον κρατήρα !
Το τοπίο δεν είναι τυπικά κυκλαδικό. Μοιάζει σαν τοπίο βγαλμένο από κάποια βορειοευρωπαϊκή χώρα. Συνεχίζοντας τον ελαφρά ανοδικό χωματόδρομο, φτάνουμε στις ατμίδες. Αν δεν φυσάει, αγριωπά βράχια αναδύονται μέσα από ένα σύννεφο καπνού και αναθυμιάσεων θειαφιού. Από εδώ και έχοντας την πλάτη μας στην ανατολή κατηφορίζουμε με κατεύθυνση δεξιά την πλατωσιά, μέχρι που φτάνουμε στην άκρια του γκρεμού. Ατενίζουμε από ψηλά την παραλία της Αγίας Κυριακής. Με μικρή προσπάθεια ανακαλύπτουμε τον παλιό μουλαρόδρομο, τον οποίο και κατηφορίζουμε μέχρι που φτάνουμε στην παραλία. Μια βουτιά στα πεντακάθαρα νερά με τ' άσπρα βότσαλα στο Ακρογιάλι, μας κάνει και αισθανόμαστε αναζωογονημένοι. Περιδιαβαίνουμε ανάμεσα στα απολειφάδια ενός ρωμαϊκού κεραμοποιείου που σκεπάστηκαν κάποτε από την λασποροή του ηφαιστείου που υψώνεται από πάνω μας, από εκεί δηλαδή που μόλις κατηφορίσαμε. Ώρα τώρα να πάμε ανάποδα μέχρι να φτάσουμε στην γνώριμη πεδιάδα της Ζεφυρίας. Είναι αδύνατον να χαθείτε από εδώ. Καταλήγετε πάλι στην Ζεφυρία, όπου μπορείτε να ξαποστάσετε στο "Πέτρινο". Με θέα την ιστορική Παναγία Πορτιανή, απολαύστε τους σπιτικούς λαχανοντολμάδες, φτιαγμένους με μεράκι από την μαμά του Μανώλη.
Το τοπίο δεν είναι τυπικά κυκλαδικό. Μοιάζει σαν τοπίο βγαλμένο από κάποια βορειοευρωπαϊκή χώρα. Συνεχίζοντας τον ελαφρά ανοδικό χωματόδρομο, φτάνουμε στις ατμίδες. Αν δεν φυσάει, αγριωπά βράχια αναδύονται μέσα από ένα σύννεφο καπνού και αναθυμιάσεων θειαφιού. Από εδώ και έχοντας την πλάτη μας στην ανατολή κατηφορίζουμε με κατεύθυνση δεξιά την πλατωσιά, μέχρι που φτάνουμε στην άκρια του γκρεμού. Ατενίζουμε από ψηλά την παραλία της Αγίας Κυριακής. Με μικρή προσπάθεια ανακαλύπτουμε τον παλιό μουλαρόδρομο, τον οποίο και κατηφορίζουμε μέχρι που φτάνουμε στην παραλία. Μια βουτιά στα πεντακάθαρα νερά με τ' άσπρα βότσαλα στο Ακρογιάλι, μας κάνει και αισθανόμαστε αναζωογονημένοι. Περιδιαβαίνουμε ανάμεσα στα απολειφάδια ενός ρωμαϊκού κεραμοποιείου που σκεπάστηκαν κάποτε από την λασποροή του ηφαιστείου που υψώνεται από πάνω μας, από εκεί δηλαδή που μόλις κατηφορίσαμε. Ώρα τώρα να πάμε ανάποδα μέχρι να φτάσουμε στην γνώριμη πεδιάδα της Ζεφυρίας. Είναι αδύνατον να χαθείτε από εδώ. Καταλήγετε πάλι στην Ζεφυρία, όπου μπορείτε να ξαποστάσετε στο "Πέτρινο". Με θέα την ιστορική Παναγία Πορτιανή, απολαύστε τους σπιτικούς λαχανοντολμάδες, φτιαγμένους με μεράκι από την μαμά του Μανώλη.
Brau Kat Site Search
